دیوونه از قفس پرید

خواب دیدم از تو دور شدم ، وای که عجب خواب بدی
گفتم بیا ، با هم بریم ، گفتی که راه رو بلدی
هر چی صدات کردم نرو اما به جایی نرسید
یکی ، یک جا فریاد می زد ، دیونه از قفس پرید
صبح که رسید ، بیدار شدم ، دیدم یک نامه روی در
نوشتی بودی که سلام ، مدتی رو می رم سفر
بغضی نشست توی گلوم ، خوابم یا این حقیقته
بازم صدات کردم ولی دیدم سکوت جوابته
گفتم که شاید این سفر تموم می شه همین روز ها
دوباره باز می بینمش ، چه خوش خیال بودم خدا
ساعت و لحظه هام گذشت ، چشمام به کوچه خیره بود
من منتظر بودم بیاد ، خیلی دلم تنگ شده بود
روز ها مثل دیونه ها ، پرسه زنون تو کوچه ها
شب ها یک گوشه از اتاق ، گریه و آه بی صدا
مثل همون خواب سیاه رفت و من رو تنها گذاشت
گفتن این قصه ی تلخ ، ارزش خوندن رو که داشت
خواب دیدم از تو دور شدم وای که عجب خواب بدی
گفتم بیا ، با هم بریم ، گفتی که راه رو بلدی
هر چی صدات کردم نرو اما به جایی نرسید
یکی ، یک جا فریاد می زد ، دیونه از قفس پرید