گذشت امروز تکرار دیروز
با آدما بدم یا اونا شدن بی روح
چشامو مثه کولم میبندم و میرم
بذار هرچی بخوان بگن من اصلا بیرحم
ی تنه بی جون خسته از همه دور شده
فکر فردا نیست اخه توو امروز گم بوده
من دیگه برنمیگردم شاید مردم ولی گرمم
نمیفهمم
هنو توو اتاق تاریکه پهنم برنمیگردم
این تن تنبیهش شده پا سیگار
چون دلم تنگ میشه واسه قدیما
اوضاعم بد ریخته قیافم غم دیده
یچی تو سرم میگه روز خوب نزدیکه
مُسری:[ورس اول]
اتاقم پر دود شده کم
میاره ذهنم که دور میشم ازخودم
پیر تر از هر روز میشم لای کاغذام
چه اوبوهتی له پشته حالتام
تو عکسامون هنوز دارم میخندم
چون نمیخوام تو این قابه بگندم
میدم فردامو سحر کنن تهش بینندم
ب خودم،که صبحم،رومودم،طلوعم
میشه ماهِی که توی آسمونه
بده
هوادار حالمونه بالاسرمون اونی‌که پاسبونه
لبخند آدما قشنگه اره خیلی ولی ا رو چاله گونه
دود توو اتاقمو تنم بلعید میدیدم توو سرم نداشته هام میشن نزدیک
دست ب دست مشکلات بام دست میدن
من قبول دارم بایدم بشن تقصیرم
انگار تسخیرم نمیدونم چیه تدبیرم
رد میدم ب خودم توو آیینه و خط میدم
فداسرت اگه نذاشت برات بابات
سرما بوده اگه میگه داده جوونیشو ب باد
شاید مثه ما هم اونم گیر بود سر این دو
راه
من دیگه برنمیگردم یادت بمونه اخمم
چون قبلا،منم لبخندم،قشنگ بودش
توهم برو چون تاریک مودم
میرن خواسته هاتم دورتر
اره من‌من ی دیوونم
من ی دیوونم
این تن تنبیهش شده پا سیگار
چون دلم تنگ میشه واسه قدیما
اوضاعم بد ریخته قیافم غم دیده
یچی تو سرم میگه روز خوب نزدیکه
کی میتونه تشخیص بده خوب و بدو
هرکی جور قضاوت میکنه میره جلو
منم‌مثه توام بگاش دادم این دلو
بچین که بد میشیم تو این داستان ولو
حاجی میده تضمین کج میریم درار تسیبح
پوست کلفت چرا تسلیم درد بهانس واسه تسکین
نه دیگه نمیشم خوده قبلیم
هرچی میگذره شیر فهم میشم
هی میبینم و دردام بیشتر میشن
میخوام یکم نور بدم و اَ پیشرفت بگم
نبود بی طمع اونی که بهم نیش خند میزد
نمیدونم
بدمیریم یا ک زشت میده تاس
قلم میشه همون بنز زیرپام
بش بدی گاز پر میشه ۱۰۰بی حساب
ولی تش میریم صفر زیر خاک هممون
گذشت امروز تکرار دیروز
با آدما بدم یا اونا شدن بی روح
چشامو مثه کولم میبندم و میرم
بذار هرچی بخوان بگن من اصلا بیرحم