نارفیق 2 (علیرضا و حمیدرضا)

نارفیقی مال یه دیقته داشتن
یه رفیق خوب واسم یه حسرته
من ساده رو بگو بیخود پای تو وایسادم
خداییش زمین گرمم کمته
همه میگن انقدر نفرینش نکن
یه روز دست از پا درازتر برمیگرده میاد تو خونت
اگه وقتی ولم کرد تابمیرم
اون صد سال سیام دیگه نمیخوام بمونه
اونکه حسرت یه روز خوش عاشقی رو
واسه پزدادن به اینو اون رودلم گذاشت
منت میذاشت سرم عاشق دواتیشتم
اما تو عشقش یه دل صاف و سادم نداشت
اخه بگو کاری که توکردی با این دلم
اخه دشمن خونیم با هام میکرد
بگو اخه بگو
اخه بگو گناه این دل صاب مرده چی بود
که باید گول تورو میخورد ای گربه صفت
لقمه از دهن خودش میزد میداد به تو
خودش غصه میخورد اخه بیمعرفت
بگو بعده این همه وقت که دلم هوای اون دل سنگتو داشت