باز از راه محرم غم رسید
بر زمین آسمان ماتم رسید
این هلال قد کمان دیگر است
لیتنا کنا معک اندر سر است
خرقها را بار دیگر تن کنید
آتشی در قلب این خرمن کنید
طبل و شیپور عذا را سر دهید
هفت اقلیم عطش را در دهید
ورد صوفی حا و سین و یا و نون
فاعلات فاعلات فاعلون
حای آن حامیم ذات کبریا
سین آن سرها زپیکرها جدا
یای آن یکتا پرست و یذکرون

♪♪♪
نون آن باشت قسم بر یسترون
سینه از درد فراغت خسته است
دل به روی غیر تو او بسته است
هیچ دانی در دلم جا کردی
عرش حق شش گوشه برپا کردی
عشق بازی با تو معنا می شود
نور حق با تو هویدا می شود
اسلام ای شاه مظلوم و غریب
اسلام ای آیه امن یجیب
اسلام ای نور چشم مصطفا
اسلام ای خامص آل ابا
کاروان آهسته ره تا کربلا
دشت خون و دشت درد و نینوا
خیمه ها در دشت خون برپا شود
صوت قرآن در فضا آوا شود
گویی آن شب آسمان خون گریه کرد
در میان خیمه ها حق مویه کرد
گویی یا حق چشم خود را بسته است
طاقت دیدن ندارد خسته است
عرش فلک و ملک حق اندر عذا
روز دیگر سر جدا پیکر جدا
این همان میعارگاه محشر است
قتلگاه زاده پیغمبر