برکه و ماه

تصویر مه و جنگلا ، میسازه ز طبیعت غصه ما

یک برکه پر حسرت آه ، دل بسته به نگاه روشن ماه

در قلبش غم فاصله بود ، نگاه کرد رو به مهتاب و لب گشود

تو ماهی ولی من یک برکه سرد

تو شاهی ولی من همه آهم و درد

نگاهی منو غرق عشق تو کرد

دستم بگیر من غرق التماسم

دستم بگیر از دوری می حراسم

دستم بگیر ای ماه بی نظیرم

دستم بگیر در دست تو اسیرم
♪♪♪

یک برکه پر حسرت آه ، دل بسته به نگاه روشن ماه

این دنیا همه درد هوس ، عاشقی شده بی یار و هم نفس

اما عشق بین برکه و ماه آغاز شد همه تنها به یک نگاه

صد افسوس دل برکه پر گله بود دریغا که اسیر فاصله بود

نگاهی رو به ماه کرد و لب گشود

دستم بگیر من غرق التماسم

دستم بگیر از دوری می حراسم

دستم بگیر ای ماه بی نظیرم

دستم بگیر در دست تو اسیرم