شب سرده همه جارو یخ پوشونده

همه پرنده ها رو باد سرد از اینجا رونده

امشب اینجا تو کوچه جا پای آدما نیست

توی این سکوت وحشت نفسی تو کوچه ها نیست

ابرها سیاه و قرمز رو ستاره ها نشستن

با کبودی دلاشون روی نور ماهو بستن

اینجا چه تاریکه


رفتن درده اونکه عاشقه برمیگرده

سکوت شرح مرگه زندگی سرتاسر رنگه

ریشه ها زیر زمینن لونه ها روی درخت

جای پاها زیر برفن آدما تشنه ی حرفن

من از اتاق تاریک روبه آسمون میشینم

میدونم اگه بباره خورشیدو فردا میبینم

تا فردا چیزی نمونده سرنوشتمون روشنه

همیشه بعد از فصل سرما دوباره بهاره شکوفه میباره