چشمای تو نمیخنده
میترسم از آینده
میترسم من از این حرفا
عشقِ من و تو میدونم به یه مو بنده
میدونم داره دیر میشه
اون بیرون پرِ بارونه
کی دردمو میدونه
دستامون که جدا باشن
جز خاطرههای کشنده چی میمونه
بری دلم گوشهگیر میشه
یه روزی میری و میدونم اون روز نزدیکه
دلِ بزرگم ازت پرِ زخمای کوچیکه
دارم عادت میکنم به این اشکای پنهونی
داری به زورِ گذشتهها عاشقِ من میمونی
آخه نگاهِ تو مثلِ یه آدمِ عاشق نیست
کسی که حرفی نداره اون آدمِ سابق نیست
قایقِ کاغذیِ من اگرچه نشسته به گِل
برو ولی بیجواب نمیمونه شکستنِ دل
بعد از اون همه تنهایی
عشقت همهچیزم شد
تقصیرِ منِ دیوونست
که درست همونی که نباید، عزیزم شد
اینو به قلبم حالی کن
چیزی از تو نمیخواستم
جز اینکه قدم بزنیم
چیزی نمیگم از دردام
بیا با یه دلیلِ خوب از هم دل بِکنیم
بیا بغضمو خالی کن
یه روزی میری و میدونم اون روز نزدیکه
دلِ بزرگم ازت پرِ زخمای کوچیکه
دارم عادت میکنم به این اشکای پنهونی
داری به زورِ گذشتهها عاشقِ من میمونی
آخه نگاهِ تو مثلِ یه آدمِ عاشق نیست
کسی که حرفی نداره اون آدمِ سابق نیست
قایقِ کاغذیِ من اگرچه نشسته به گِل
برو ولی بیجواب نمیمونه شکستنِ دل
یه روزی میری و میدونم اون روز نزدیکه
دلِ بزرگم ازت پرِ زخمای کوچیکه
دارم عادت میکنم به این اشکای پنهونی
داری به زورِ گذشتهها عاشقِ من میمونی
آخه نگاهِ تو مثلِ یه آدمِ عاشق نیست
کسی که حرفی نداره اون آدمِ سابق نیست
قایقِ کاغذیِ من اگرچه نشسته به گِل
برو ولی بیجواب نمیمونه شکستنِ دل