لبخند مصنوعی

از این فکرای آشفته از این حالی که من دارم

از این لبخند مصنوعی که میسوزونه بیزارم

از اینکه له بشم هر روز با این حرفای تکراری

از این که از تو میپرسم هنوزم دوستم داری

از این مردی که میخنده ولی از گریه لبریزه

از این روزای تکراری که هر دم عصر پاییزه

دلم میخواد که برگردم به قبل از بودن با تو

یا روزی رو ببینم که تو پس میگیری حرفاتو

از این فکرای آشفته از این حالی که من دارم

از این لبخند مصنوعی که میسوزونه بیزارم

از اینکه له بشم هر روز با این حرفای تکراری

از این که از تو میپرسم هنوزم دوستم داری

از این مردی که میخنده ولی از گریه لبریزه

از این روزای تکراری که هر دم عصر پاییزه

دلم میخواد که برگردم به قبل از بودن با تو

یا روزی رو ببینم که تو پس میگیری حرفاتو