01- ای بی خبر

ای بی خبر از حال بیمارم
رفتی و خود را به که بسپارم

باور نکردی حرف قلبم را آرام جانم
دوستت دارم دوستت دارم

دردت به قلبو روح و جانم
زد عشقت فقط زخم زبانم زد

جانم تو بودی زندگی
آخر تو را برد و به جانم زد

تو رفتی که شد روزگارم سیاه
منم آنکه ماند منظر چشم به راه

چه ماند از دلم غیر از این اشکو آه
دگر بیش ازا ین را تو از من نخواه

تو رفتی که شد روزگارم سیاه
دگر بیش ازا ین را تو از من نخواه

زمانمان به سر رسیده ای یار
دل بی تو روز خوش ندیده ای داد

تو رفتی که شد روزگارم سیاه
منم آنکه ماند منظر چشم به راه