بسیار مکن با ما سر پنجه به دانایی

گردون ورقی باشد از دفتر شیدایی

هرچند که مدهوشم حیرانم و خاموشم

نفروشم از این حیرت یک ذره به دانایی

در سینه ی ما رازی است پنهان که نیازی نیست

بر فکر فلاطونی بر منطق سینایی

جز گوشه ی میخانه منزل به کجا گیریم

با این سر سودایی با این دل شیدایی

در هر قدم این دشت صد شور و شرر باید

مجنون نشود هرکس با بادیه پیمایی

یک گوشه ی راحت به از شوکت کاووسی

یک بوسه ی عشق آمیز از حشمت و دارایی

بی عاشقی و مستی افسانه بود هستی

گر زان که نئی کودک با قصه نیاسایی

ما زندگی خود را مدیون نکویانیم

ای شاه بتان لطفی ما زنده ی زیبایی

من بی تو نخواهم ماند زین واقعه دلشادم

از عاشق دیگر خواه در هجر شکیبایی