سر اون غریبه داری از عشقمون دست میکشی چی شد اون قولو قرارا چرا پا پس میکشی
تویه چشمایه خودم تورو تماشا میکنم همه میگن که تو رفتی ولی حاشا میکنم
دستات تو دست اون چرا گذشتی از عشقمون منم یکی شدم مثله اون که قبله من تو این قصه بود
بازم درگیریو سراغمو نمیگیریو کنار من نمیشینیو واسه همیشه میری تا دستاشو بگیری
واسه همیشه میری که دستاشو بگیری

گفتم تا ته قصه باهاتم فقط دست نذار رو اعتقادم یادم نمیره عاشق نبودی حتی یه هفته مثله آدم
تمومه زندگیمو ریختم به پایه چشمایه تو میگی که عاشق شدی گل بگیرن احساستو
تف به ذات این آدم ها که احساستو از ریشه کندن بعد تو تویه خونه به خول بازیایه کی بخندم
تمومه احساسمه این شعرایی که گفتم برات بعد تو هیچ کس نمونده تو مشکلات که پشتم دراد
اینقدر دوست داشتم که نمیگرفتم من ایراد از تو نخ به نخ آتیش گرفت به آخر رسوندم این پاکتو
یه روزی عاشق بودی این همه خاطره از تو چی شد یه مرد به یاد چشمای تو تو خونه نشستو الکلی شد
اشک میونه چشم خیسش ته سیگارا زیر میزش هیچ کس نمیگه چی کشیده که این واژه ها رو مینویسه
وقتی که ناراحتم یعنی نمیشه حالا بری شونه هامو پله کردم تا که ساده بالا بری

وقتی که بارون میاد میگم تف به ذات این آسمون قرصی نبود تاثیر بذاره رو حالو روز بیمارمون
گم شدی تویه این شهر میونه گله بی ساربون پیشم میموندی حتی برای تنظیم کوک گیتارمون
برای گفتن نامردی هات این همه واژه کم بود یه روزی میاد تو رویه جمع بازم بگی که عاشقم بود
مشترک مورد نظر یه روزی به خط ماها وصل بودی مهرشید حبیبی احمد سلو تنظیم حسن بابا محمودی

همه حرفات یه دورغه چرا باور بکنم تو که موندنی نبودی چرا عادت بکنم
اگه از خودم گذشتم واسه دنیایه تو بود زیر باورن که میرفتی چشم گرگا به تو بود
دستات تو دست اون چرا گذشتی از عشقمون منم یکی شدم مثله اون که قبله من تو این قصه بود
بازم درگیریو سراغمو نمیگیریو کنار من نمیشینیو واسه همیشه میری تا دستاشو بگیری
واسه همیشه میری که دستاشو بگیری