چیزی نگو از اون همه شبهای مستی چیزی نگو دلم میگیره
ازون روزا زمستونا اون کوچه ها کودکیها چیزی نگو گریم میگیره

به این پرستو ها بگو یاد گذشته رو نیارن
بیشتر از این دلای ما تاب شکستنو ندارن

به این پرستو ها بگو یاد گذشته رو نیارن
بیشتر از این دلای ما تاب شکستنو ندارن

حیف که این دست زمون این سرکش نامهربون
میدونه من دیوونه ی بی آشیونم

گر چه زهر سویی دلم خود ریزد از فریاد غم
میدونه من بازیچه ی دست زمونم

حیف که این دست زمون این سرکش نامهربون
میدونه من دیوونه ی بی آشیونم

گر چه زهر سویی دلم خود ریزد از فریاد غم
میدونه من بازیچه ی دست زمونم

میدونه با این جهان کاری ندارم در آسمان ها در زمین یاری ندارم
بسته به رویم دیواری از غم

میدونه بی تابم از سودای رفتن بیتاب از این بیهوده بودن در خود شکستن
ریزد به سر آوار بختم

چیزی نگو از اون همه شب های مستی
از آن همه ترانه و از اون همه غوغای هستی

منو تو چه زود شکستیم که به خاک غم نشستیم
منو تو چه زود شکستیم که به خاک غم نشستیم

چیزی نگو از اون همه شبهای مستی چیزی نگو دلم میگیره
ازون روزا زمستونا اون کوچه ها کودکیها چیزی نگو گریم میگیره