پرنده ، هم قفس ، همخونه من زمستون رفت و شد فصل پریدن همین دیروز تو از این خونه رفتی ولی از اومدن چیزی نگفتی تو را در حنجره یک دشت آواز تو را در سر هوای خوب پرواز من اینجا خسته و غمگین و تنها نمیدونم که می مونم تا فردا چی میشد اون هوای برفی و سرد تو رو راهی به این خونه نمیکرد بهار کاغذین خونه من تو رو راضی نکرد آخر به موندن من عادت میکنم با درد تاره جدایی شاید از من ، من بسازه دلم تنگه ، دلم تنگه برایت نگاهم با نگاهت داشت عادت تو اونجا با گلای رنگارنگی من اینجا پشت دیوارای سنگی تو با جنگل ، تو با دریا ، تو با کوه من و اندازه یک فصل اندوه من عادت میکنم با دردتازه جدایی شاید از من ، من بسازه دلم تنگه ، دلم تنگه برایت نگاهم با نگاهت داشت عادت
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
جنگنده ها دارن رو سقف خونه مون پرواز می کنن تو پیش من بمون بیدار بمون که شب پیش تو صبح شه لاکِ سفید بزن شاید که صلح شه تنها پناهمی عشق تو معجزه اس آغوش تو یعنی خواب بدون ترس پاشو یه کار واسه پایان جنگ کن آهنگ بذار، برقص موهاتو رنگ کن یه کاری کن که من یادم بره غمام یادم بره کیَم یادم بره کجام زنگای پشت هم دلشوره ی مدام هرجا رو می زنن پیش تو امن جام کارم کنار تو سنگر گرفتنه تنها وجود تو آرامش منه جز آغوش خودت راه فرار نیست قدرت تو خندَته توو انفجار نیست پاشو یه کار واسه پایان جنگ کن آهنگ بذار، برقص موهاتو رنگ کن یه کاری کن که من یادم بره غمام یادم بره کیَم یادم بره کجام
