مینویسم با سکوتم مثل رویا مثل یه خواب خطی از دلتنگی خویش نامه ای نوشته بر آب

از غروب و غربت من از یه راه دور و دشوار برسه به دست طفلی که نشسته کنج دیوار

پشت دیوار سکوتم جاده های جستجو هام جایی که شکسته میشد قلکای آرزوهام

توی کوچه باغ لبخند کوچه گریه و بازی شب آرزو شمردن خنده های بی نیازی
♪♪♪

مینویسم تا بدونی من به دنبالت دویدم رفتم و رفتم و رفتم اما هیچ وقت نرسیدم

تو همون گل سپیدی که یه شب باد با خودش برد همون تفسیر نجیبی که توی آیینه پژمرد

کاش میشد مثل تو باشم ساکت و صبور و ساده

با تو هستم ای خود من ای دل همیشه عاشق بی تو من مثل یه نامه به خط آخر رسیدم

اما حتی توی خوابم یه نفس تو رو ندیدم