من باید زنگ بزنم به بچگیم

میدونم خیلی گرفتاری دارین سر برجه و بدهکاری دارین
بابتِ مزاحمت شرمنده م ته جیبتون یه دوهزاری دارین
من باید زنگ بزنم به بچگیم من باید زنگ بزنم به کوچه مون
به روزایه دلخوشیهای کوچیک به شبایِ خنده های بی امون
دله من تنگه برای خونه مون برای جوونیای مادرم
من فقط میخوام صداشو بشنوم من دلم تنگه برای پدرم
من باید زنگ بزنم به رفقام که برن دوچرخه مو سوار شن
که نذارم قدشون بلند شه مثه من اینجوری گریه دار شن
من دلم تنگه برای مدرسه م واسه نیمکتی که خیلی تنگ بود
زنگه تفریح پر از نارنگی چه اهمیتی داشت که جنگ بود
من میخوام زنگ بزنم به برفِ دی به زمستونی که با ما قهره
من باید به آسمون خبر بدم که به جاش چه دودی روی شهرِ
حیف از کسی که جای زندگی لا به لایِ خاطره گیر افتاد
حیف که نفهمیدیم پیر شدیم حیف که دوزاریمون دیر افتاد
میدونم خیلی گرفتاری دارین سر برجه و بدهکاری دارین
بابتِ مزاحمت شرمنده م ته جیبتون یه دوهزاری دارین