ماهان بهرام خان

نه راه پیش نه راه پس رسیدم آخر بن بست
کجاست اونی که یه روزی میگفت تا آخر خط هست
به کی دل بستی جز من که تو چشمامم به نامت بود منی که ادعا کردی نگاهم انتخابت بود
من دوره تو خط کشیدم خط کشیدم از تو که نه از خودم نا امیدم
حیف زود رسیدیم به تهش بگو چی دیدی ازش
لعنت به تو یادم میاد دروغاتو شبا صبحها بیدارم تا هشت
نه میگذرم ازت نگاه رو به عقب زدی زیر قولت عینه توپو لگد نمیره پلکم نمیشه حس کرد
نه میشه کیف کرد و نه میشه ول کرد بازی بوده همش عینه یه حبب بزرگ
کل زندگیتو بریزی به پای یه گرگ ولی دادم رفت
چیزی بینمون نیست پل بینمون ریخت
بازم چشامون خیس فکر میکردیم دیگه هیچ جایی عینمون نیست
سرده احساسم خوده درده احساسم چی بگم
بهت خودم دیدمت میدونستی حساسم
چقدر بهتر از منه که دلت رو میبره پرم از سوال ولی بی خیال بی خیالی بهتره
به کی دل بستی جز من که تو چشمامم به نامت بود
منی که ادعا کردی نگاهم انتخابت بود
من دوره تو خط کشیدم خط کشیدم از تو که نه از خودم نا امیدم
ماها بال نداشتیم بگیریم موج واسه همینم راحت پاشیدیم با یدونه موج
یه روز خوش ندیدیمو بحث نکردیم ماها بدون فحش آره بدون فحش
من تویه سختیهام با تو موندم الان خاطرات تو رو به رومن
دروغات روشنه مثله روزن ولی باور نمیکنم من هنوزم
به کی دل بستی جز من که تو چشمامم به نامت بود
منی که ادعا کردی نگاهم انتخابت بود
من دوره تو خط کشیدم خط کشیدم از تو که نه از خودم نا امیدم