فرصت

فرصت بده تا شبنمت برگ دلم رو تر کنه
این خاک خشک تشنه لب بارون تو باور کنه
فرصت بده تا ابر غم از آسمونم بگذره
باغ دلم روز و شبو با گرمی تو سر کنه

فرصت بده ای آخرین فرصت برای بودنم
من با صدای خنده هات از غصه ها دل میکنم



فرصت بده ای آخرین فرصت برای بودنم
من با صدای خنده هات از غصه ها دل میکنم

فرصت میخوام که از خودم به سرزمین تو بیام

من روزگارم گم شده حتی از امروزم جدا

دنیای سرد آرزوی صحرای خشک خواستنم

تا قله های باورت فرصت میخوام فرصت بده



ای سهم من از عاشقی ای اولین ای آخرین

ای یاد خوش در روزگار ای آسمانی در زمین

تو کهکشون بارشی من دشت یک دریا عطش

تنها برای باورت فرصت میخوام تنها همین



فرصت میخوام که از خودم به سرزمین تو بیام

من روزگارم گم شده حتی از امروزم جدا

دنیای سرد آرزوی صحرای خشک خواستنم

تا قله های باورت فرصت میخوام فرصت بده