چون سیاوش سرود وطن را
با دلي شعله ور مي سرايم
ميهنم! آفتاب تو را
بر موج دريا اگر مي سرايم
از خليج تو آن جاودان فارس
تا خروش خزر مي سرايم
با دلي شعله ور مي سرايم

اي خليج من اي آسماني
جان تو نام تو جاوداني
دامنت پهنه ي مهرباني
از تو شام و سحر مي سرايم
با دلي شعله ور مي سرايم

فارس یعنی که نام آورانت
می شناسند از باستانت
باز بر آبی بی کرانت
شعر سرخ ظفر می سرایم
با دلی شعله ور می سرایم

دوست دارم شكوه وطن را
شور آن موج دشمن شكن را
مي گشايم سراي سخن را
با تو اين نغمه هاي كهن را
تازه تر تازه تر مي سرايم
بادلي شعله ور مي سرايم

نام ايران چنان آبشاران
پر طنين در همه روزگاران
سربلنديم و چون سربداران
از تو بي بال و پر مي سرايم
با دلي شعله ور مي سرايم