شام دلفریب(آواز بیات اصفهان)

با آن که در سرای تو بیگانه ام هنوز

در شمع دلفریب تو پروانه ام هنوز

عمری گذشت و بر سر سودای زلف یار

عقلم ز سر پریده و دیوانه ام هنوز

بر چشم من تجلی مستانه کرد و رفت

مدهوش آن تجلی مستانه ام هنوز

گاه از ره کرشمه و گاهی ز روی ناز

آتش زند به خانه و کاشانه ام هنوز

ملک دلم خراب شد از تاب غم ولی

مهرش به جاست در دل دیوانه ام هنوز

قامت خمیده و شور جوانی ز دست رفت

پایان نیافت قصه و افسانه ام هنوز

***

عقلم ز سر پریده و دیوانه ام هنوز

بر چشم من تجلی مستانه کرد و رفت

مدهوش آن تجلی مستانه ام هنوز

گاه از ره کرشمه و گاهی ز روی ناز

آتش زند به خانه و کاشانه ام هنوز

ملک دلم خراب شد از تاب غم ولی

مهرش به جاست در دل دیوانه ام هنوز

قامت خمیده و شور جوانی ز دست رفت

پایان نیافت قصه و افسانه ام هنوز