سوخته بال

بده بدبد چه امیدی چه ایمانی

کرک جان خوب می خوانی

من این آواز پاکت را درین غمگین خراب آباد

چو بوی بالهای سوخته ت پرواز خواهم داد

گرت دستی دهد با خویش در دنجی فراهم باش

بخوان آواز تلخت را ولیکن دل به غم مسپار

کرک جان بنده ی دم باش ره هر پیک و پیغام و خبر بسته ست

ته تنها بال و پر بال نظر بسته ست

قفس تنگ است و در بسته ست

بده بد بد دروغین بود هم لبخند و هم سوگند

دروغین است هر سوگند و هر لبخند

و حتی دلنشین آواز جفت تشنه ی پیوند

من این غمگین سرودت را

هم آواز پرستوهای آه خویشتن پرواز خواهم داد

به شهر آواز خواهم داد

بده بدبد چه پیوندی چه پیمانی

کرک جان خوب می خوانی

خوشا با خود نشستن نرم نرمک اشکی افشاندن

زدن پیمانه ای دور از گرانان هر شبی کنج شبستانی

بده بدبد چه امیدی چه ایمانی

***

قفس تنگ است و در بسته ست

بده بد بد دروغین بود هم لبخند و هم سوگند

دروغین است هر سوگند و هر لبخند

و حتی دلنشین آواز جفت تشنه ی پیوند

من این غمگین سرودت را

هم آواز پرستوهای آه خویشتن پرواز خواهم داد

به شهر آواز خواهم داد

بده بدبد چه پیوندی چه پیمانی

کرک جان خوب می خوانی

خوشا با خود نشستن نرم نرمک اشکی افشاندن

زدن پیمانه ای دور از گرانان هر شبی کنج شبستانی

بده بدبد چه امیدی چه ایمانی