دل دل دیوونه هر بار به تو نگفتم تا نشکنی ای دل به تو خیری نرسد با همین بهونه از عشقی که داری پا پس نکش ای دل که به غیری نرسد اگه که غمگین اگه که شادی تو برگ زردی تو دست بادی نبر ز خاطر تو این هیاهو غمی که خوردی دلی که دادی تو مث نوری همیشه روشن دو قطره اشکی تو چشم من چون موجی از جان به تو دل بندم کی از پا بنشینم تا ساحل تو با من نفسی تا ننشینی من آهی نکشم آرام از دل من به تو نگویم راز دل تنها چون نپذیری تو ترک مرا گاهی پنهون گاهی پیدا گاهی تاریک گاهی روشن تب عشقی که تو دادی نرود از تن من چون موجی از جان به تو دل بندم کی از پا بنشینم تا ساحل تو با من نفسی تا ننشینی من آهی نکشم آرام از دل گاهی پنهون گاهی پیدا گاهی تاریک گاهی روشن تب عشقی که تو دادی نرود از تن من
به سایت آواما خوش آمدید! لطفاً توجه داشته باشید که محتوای این سایت برای افراد زیر 12 سال مناسب نمیباشد. برای ثبت نام، باید 12 سال یا بیشتر داشته باشید. با ثبت نام، شما تأیید میکنید که شرایط سنی لازم را دارا هستید.
با این کار تمام آهنگ ها از صف شما حذف می شود. آیا مطمئن هستید که می خواهید پاک
کنید؟
ای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانه گرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهست باید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام را یا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را
