رهایی

مردی با کوچ غریبش مونده تو غبار جاده

داره با مرگ غرورش می ره با پای پیاده

زیر لب می گه خدایا با غروری که شکسته

ای فرشته ی نجاتم دلم امید به تو بسته

ای مقدس منو دریاب تو قشنگترین صدایی

ای کلید قفس تن ای تو بهترین رهایی

این ندامتی که اینک به تن من کرده ریشه

اگه دستامو نگیری درد من چاره نمی شه

با تو وحشتی نداره اول و آخر جاده

کاش از اول می دونستم مهربونیات زیاده

وقتی که تو ندارم زندگیم وحشت و بیمه

این که اسمش زندگی نیس اول دربدریمه

ای مقدس منو دریاب تو قشنگترین صدایی

ای کلید قفس تن ای تو بهترین رهایی

این ندامتی که اینک به تن من کرده ریشه

اگه دستامو نگیری درد من چاره نمی شه

با سخاوتی که داری فصل بارون و تگرگی

واسه فصل تازگی ها مث ذهن سبز برگی

وقتی می شه عاشقانه تو رو توی آینه ها دید

چون پرستوی مهاجر تا ستاره با تو کوچید

ای مقدس منو دریاب تو قشنگترین صدایی

ای کلید قفس تن اسی تو بهترین رهایی

این ندامتی که اینک به تن من کرده ریشه

اگه دستامو نگیری درد من چاره نمی شه