من این کوچه ی روشنو یادمه
حس برگشتنو یادمه
همین کافه ی خالی از مشتری
همین صندلی های خاکستری یادمه
تورو رو همین صندلی یادمه
من ندیدم ولی یادمه
همین خونه ی خالی و سوت و کور
اتاق های تنگ و سیاه و نمور یادمه
من انگار قبل از زندگی یه بار
از زمین و زمون رد شدم
یه بار از جهانی که دنبال ماست
از این غربت بینمون رد شدم
من انگار قبل از این زندگی
تو تقویم تکرار پر پر زدم
هزارون دفعه بالمو کندمو
دوباره به مرگ خودم سر زدم
من این فصل های زمستونیو
این حال و روز پشیمونیو
این لحظه های خیالاتیو
همین شال مات و شکلاتیو یادمه
من این لحظه های بدو یادمه
این دوریه مقصدو یادمه
نگاه تو رو قبل جون دادنم
لب دره رو قبل افتادنم یادمه
من انگار قبل از زندگی یه بار
از زمین و زمون رد شدم
یه بار از جهانی که دنبال ماست
از این غربت بینمون رد شدم
من انگار قبل از این زندگی
تو تقویم تکرار پر پر زدم
هزارون دفعه بالمو کندمو
دوباره به مرگ خودم سر زدم