خسته

تو این شبای سوت و کور … که راه به جایی ندارم

از این قفس که خونمه … راه رهایی ندارم

به هر دری که می رسم … به روی من بسته میشه

حتی دیگه سایه من … از خود من خسته میشه

یه جای دنج بی صدا … برای گریه هام میخوام

با کوله بار انتظار … شبونه پا به پا میام

تو این شبای سوت و کور … که راه به جایی ندارم

از این قفس که خونمه … را ه رهایی ندارم

تو جاده های بی عبور … مسافر تنها منم

آروم آروم می شکنم و … از خودمم دل می کَنم

غروب میشه, با دل شب … دردامو تقسیم میکنم

یه شکل بی جون و رمق … تو آینه ترسیم می کنم

یه پنجره نیست که به من … آسمونو نشون بده

هوای تازه ای میخوام … به من دوباره جون بده

تو جاده های بی عبور … مسافر تنها منم

آروم آروم می شکنم و … از خودمم دل می کَنم

غروب میشه, با دل شب … دردامو تقسیم میکنم

یه شکل بی جون و رمق … تو آینه ترسیم می کنم

یه پنجره نیست که به من … آسمونو نشون بده

هوای تازه ای میخوام … به من دوباره جون بده