بی منطق

میدونم با تو سقفی ندارم
میدونم باید خودمو کنار بزارم
میدونی با من این کوچه بن بسته
میدونی این راه با بی راهه هم دسته
میدونم که این دل به قلبت گره خورده
میدونم دل تنگی هوش و حواست رو برده
میدونی سرنوشت واسه ما دوتا یکی نیست
میدونی این جا پره از تابلو های ایست
احساس میکنم از وقتی دیدمت
دنیام پر شده از عشق و اضطراب
با چشم روشنت خورشیدُ ساده کن
از نیمه های شب به زندگیم بتاب
من عاشقت شدم،درکم کن و بفهم
تو بغض و انتظار،سر به سرم نزار
از من که عاشقم چشماتو بر ندار
دشواره این مسیر تو عشق کم نیار
چشمامو بستم و هم دست بچیگم
از راهی رد شدم که به تو میرسید
تو این شب سپید جز تو که عاشقی
کی اشکامو شمرد کی بغضمو شنید
تو جزر و مد ماه،زل میزنم به تو
دریا رو با چشات هم سطح میکنم
تو نقشِ اول این عاشقونه ای
من با تو گیشه ها رو فتح میکنم
از بغض و خاطره پل میزنم به تو
به روز های قبل،به روز های خوب
به روزهایی که گم میشدیم با هم
تو عمق کوچه ها از صبح تا غروب
این کوچه ها هنوز از عطر تو پرن
با این که دلخورن از دل نبستنت
نبض منو بگیر تا حس کنی تبُ
من موندمو شبو،چشمای روشنت
ما میرسیم به هم هرجوری که شده
من رو ببخش اگه،بی منطقم هنوز
من رو ببخش اگه،درکت نمیکنم
دست خودم که نیست،من عاشقم هنوز
تو جزر و مد ماه،زل میزنم به تو
دریا رو با چشات هم سطح میکنم
تو نقشِ اول این عاشقونه ای
من با تو گیشه ها رو فتح میکنم