بوی تنهایی

بوی تنهایی

خالیه سفره زمین

دست سخاوت تو کو

زخمیه شونه های عشق

مرهم رحمت تو کو

سنگینه پلک لحظه ها

نبض زمین نمی زنه

قلب قناریای عشق

بی تو یقین نمی زنه

من از عبور جمعه ها

از بوی تنهایی پرم

زیر سفال سقف شب

ثانیه ها رو می شمرم

کجا تو موندگار شدی

که روز ما سیاه شده

دست دعای من دیگه

از آسمون جدا شده

یه شب میایی از سفر

باغ پر برگ و بر می شه

ستاره های شیشه ای

می شکنه و سحر می شه

مزرعه شرقیمونو

هجومی از ملخ زده

شعله خورشیدی بزن

تو قلبایی که یخ زده

اسب بهارو زین بکن

تا باغچمون جون بگیره

روی غبار جاده ها

شرشر بارون بگیره

خالیه سفره زمین

دست سخاوت تو کو

زخمیه شونه های عشق

مرهم رحمت تو کو