همیشه بعد هر طوفان میشه آرامشو حس کرد
میشه به زندگی خندید تو اوج یک غرور سرد
باید پروازو باور کرد قفس چیز عجیبی نیست
که تنها راه خوشبختی رهایی اع غریبی نیست
♪♪♪
توی اوج حادثه تنها با من حرف بزن
وقتی شب بی نفسه تنها با من حرف بزن
هنوزم ته نگات طرح بهت و قفسه
تا سپیده برسه تنها با من حرف بزن
♪♪♪
نمیشه از کویری خشک مسیر رویشو پرسید
باید از قطره ای بارون نگاه گندمو فهمید
غم امروزمون راهی به سوی شادی فرداست
تحمل کردن سختی تو اوج خستگی زیباست
♪♪♪
باید پژمردنو حس کرد مثل یه شاخه تنها
از اون یه برزخه واسه بلوغ سبز جنگلها
توی اوج حادثه تنها با من حرف بزن
وقتی شب بی نفسه تنها با من حرف بزن
هنوزم ته نگات طرح بهت و قفسه
تا سپیده برسه تنها با من حرف بزن