آوار

دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده

تنها مدارا میکنیم دنیا عجب جایی شده

به این خونه چقد اصرار کردی

تمام دورمو دیوار کردی

دلم خوش بود سقفی رو سرم هست

همون سقفم سرم آوار کردی

خدایا حق من خونه خرابی

اونم تو بدترین جای زمان نیست

یه دنیا امتحان پس داده بودم

خدایا موقع این امتحان نیست

بهت دارو ندارم رو سپردم

تو میتونی ازم عرشم بگیری

فقط یک فرش مونده زیر پاهام

یعنی میخوای این فرشم بگیری

تمام عمر افتادم تو این راه

تمام عمر خالی بوده دستام

یه بارم که رو پاهام ایستادم

تو لرزوندی جهانو زیر پاهام

دارم میمیرم از این بغض هر روز

خدایا گریه های ما یه دریاست

نمی دونم چرا هرچی عذابه

همیشه حق ما خونه خراباست

همه دارو ندارم رو گرفتی

شاید میراث من خالی شدن بود

همینا که برای تو حقیره

تو این برزخ همه دنیای من بود